•  صفحه اصلي  •  دانشنامه  •  گالري  •  كتابخانه  •  وبلاگ  •
منو اصلی
home1.gif صفحه اصلی

contents.gif معرفي
· معرفي موسسه
· آشنايي با مدير موسسه
· وبلاگ مدير
user.gif کاربران
· لیست اعضا
· صفحه شخصی
· ارسال پيغام
· ارسال وبلاگ
docs.gif اخبار
· آرشیو اخبار
· موضوعات خبري
Untitled-2.gif كتابخانه
· معرفي كتاب
· دريافت فايل
encyclopedia.gif دانشنامه فارس
· ديباچه
· عناوين
gallery.gif گالري فارس
· عكس
· خوشنويسي
· نقاشي
favoritos.gif سعدي شناسي
· دفتر اول
· دفتر دوم
· دفتر سوم
· دفتر چهارم
· دفتر پنجم
· دفتر ششم
· دفتر هفتم
· دفتر هشتم
· دفتر نهم
· دفتر دهم
· دفتر يازدهم
· دفتر دوازدهم
· دفتر سيزدهم
· دفتر چهاردهم
· دفتر پانزدهم
· دفتر شانزدهم
· دفتر هفدهم
· دفتر هجدهم
· دفتر نوزدهم
· دفتر بیستم
· دفتر بیست و یکم
· دفتر بیست و دوم
info.gif اطلاعات
· جستجو در سایت
· آمار سایت
· نظرسنجی ها
· بهترینهای سایت
· پرسش و پاسخ
· معرفی به دوستان
· تماس با ما
web_links.gif سايت‌هاي مرتبط
· دانشگاه حافظ
· سعدي‌شناسي
· كوروش كمالي
وضعیت کاربران
در حال حاضر 0 مهمان و 0 کاربر در سایت حضور دارند .

خوش آمدید ، لطفا جهت عضویت در سایت فرم مخصوص عضویت را تکمیل نمائید .

ورود مدير
مديريت سايت
خروج مدير
چهارطاقى ايزدخواست


 چهارطاقى ايزدخواست از بناهاى دوره ساسانى است كه در ایزدخواست از توابع آباده در جاده شیراز ـ اصفهان واقع شده است. اين چهارطاقى كه آثار ويرانه قلعه قديمى است، بر فراز صخره رسوبى در كرانه دره عريض و كم عمقى قرار دارد و به وسيله پل كهنه‏اى در ضلع جنوبى به ديگر سوى راه مى‏يابد. اين چهارطاقى كه آتشكده و نيايشگاه قلعه در زمان ساسانيان بوده، در اوايل قرن 9 هجرى به مسجد تبديل شد.ساختمان اصلى آتشكده با ارتفاع 10 متر بر روى چهار ستون و به شكل چهارطاقى بلندى احداث شده و طول هر ضلع قاعده ستون‏هاى آن 5/2 متر و فاصله داخل اين ستون‏ها نسبت به ستون مربع شكل 3 متر بوده است. ارتفاع ستون‏ها تا پاى طاق هلال‏ها 4 متر و ارتفاع هلال‏ها 2 متر و ارتفاع گنبد آن نيز 4 متر بوده است. تاريخ ساخت در ورودى اين مسجد به سال 803 ﻫ..ق باز مى‏گردد. در دوران صفويه طاق گنبدى اين بنا را 2 متر كوتاه‏تر كرده‏اند.مصالح به كار رفته اوليه در ستون‏ها سنگ، خاك رس، شن ريزه، آهك و گچ بوده. مصالح طاق هلال‏ها و گنبد نيز از آجرهايى به ابعاد 35×35 سانتى‏متر و ضخامت 5 سانتى‏متر و نيز ملاطى متشكل از خاك و گچ مى‏باشد. در داخل بنا نيز گچ‌كارى و رنگ‏آميزى صورت گرفته است.در ضلع شرقى مسجد، ايوان و در ضلع شمالى آن رواقى ساخته شده است. حياط مسجد نيز در ضلع شمالى آن واقع شده است. بخشى از صخره‏هاى ترك خورده لبه شرقى بناى اين مسجد در تاريخ 1333 به همراه نيمه شرقى مسجد فرو ريخت. پس از آن خانم شوريجان فرزند حاج عباس در بخش باقى مانده اين بنا، مسجدى احداث نمود كه هنوز پابرجاست.اين چهارطاقى در تاريخ 2/12/1327 با شماره 376 در فهرست آثار ملى ايران به ثبت رسيده است.


 



 


منابع: اسناد سازمان میراث فرهنگی استان فارس / تحقیقات میدانی / دايرة المعارف بناهاى تاريخى ايران در دوره اسلامى، مساجد، پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامى، 1378، ص 167.


کوروش کمالي سروستاني






[ بازگشت ]

دانشنامه آثار تاريخي

کپی رایت © توسط دانشنامه فارس - (486 مشاهده)

وب سایت دانشنامه فارس
راه اندازی شده در سال ٬۱۳۸۵ کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به موسسه دانشنامه فارس می باشد.
طراحی و راه اندازی سایت توسط محمد حسن اشک زری